BEN KADINIM, HAYAT BENİMLE GÜZEL :
Ben kadınım, doğduğunda babasına, evlendiğinde kocasına ait olan.
Ben kadınım daha küçücük yaşta okumasına ne gerek var denilen.
Ben kadınım daha küçücük yaşta koca koynuna itilen.
Ben kadınım, başarmaya başladığım her işin arkasında saçma sapan yatak hikayeleriyle anılan.
Ben kadınım, sokakta saldırıya uğradığımda , o saatte orada ne işi vardı denilen.
Ben kadınım, sırtımdan sopa, karnımdan sıpa eksik edilmeyen.
Ben kadınım, canım yandığında sessizce ağlayan, gözyaşlarını içine akıtan, kimselere belli etmeyen.
Ben kadınım, her Allahın günü koca ve töre terörüne kurban giden, ama aynı zamanda da suçlu ilan edilen.
Ben kadınım, binlerce kez alındım, satıldım, dövüldüm, kovuldum, öldürüldüm.
Ama biliyor musun bayım, bazen ölmek bile kolay olmadı, sırtımda bir bıçakla bir kaldırımda öylece bekledim.
Koskoca bir ülke o fotoğrafa bakmaya tahammül edemezken, ben son anımda bile benden sonra çocuklarıma ne olacağını düşündüm, çünkü ben kadınım, ben anneyim.
Ve sen bayım, hani sürekli olarak bana ‘‘onu giyme bunu giyme, böyle sokağa çıkma gibi’’ emirlerde bulunuyorsun ya, senin nasıl öneriye ihtiyacın yoksa benim de yok biliyor musun.
Haa, bana ‘‘kafanı ört günah’’ gibi lafları etmene de gerek yok.
Ben kendi günahımın cezasını kendim çekerim.
Çünkü senin sandığın gibi yarım akıllı değilim.
Ben de saat geç olmasına rağmen evime rahatça gitmek istiyorum, aynen senin gibi.
Ne doğunca ne de evlenince senin namusun olmak istemiyorum, sen nasıl kendi namusundan sorumluysan ben de kendi namusumdan sorumluyum.
Ve, yine biliyor musun bayım, ben kadınım, acılarla hep daha dik durmayı, yeniden canımı acıtmayı denediklerinde dalga geçmeyi öğrendim.
İçimde bir şeyler eksilse bile, onları tamamlamayı öğrendim.
Biliyor musun bayım, sokakta sürekli taciz ettiğin kadın, otobüste umarsızca vücudunu yasladığın kadın, işlerin kötü gittiğinde ya da sadece canın istediğinde dövdüğün sövdüğün kadın, masanda meze evinde mal olarak gördüğün kadın, evine erkek arkadaşları geliyor diye adını çıkardığın kadın, dul olduğu için kendinde her hakkı gördüğün kadın, sürücü koltuğunda oturduğu için aşağıladığın kadın, işini emanet etmediğin kadın.
Yolda, arabada, televizyonda, internette hep her yerlerine baktığın kadın.
Hani seninle göz göze gelmemek için sokaklarda başı eğik gezen kadın.
Hakkını savundurmadığın, kendisini kendisine düşman ettiğin kadın.
Çığlıklarına rağmen yok saydığın kadın.
Asla aklı yetmeyen, asla hak etmeyen kadın ve daha niceleri.
O kadın var ya o kadın, o da senden nefret ediyor biliyor musun.
Şaşırdın mı yoksa, hiç şaşırma, kendisine insan gibi yaşama hakkı tanınmayan herkes, ilk olarak nefreti öğrenir.
Oysa biliyor musun ki, kadın dedesinin nüfusuna ait olduğu ve babasının soyadını taşıdığı kadar, anneannesinin ellerini, babaannesinin emeğini, annesinin de gözlerini taşıyor.
Kadının her yerine baktın ama, bir kez olsun gözlerine, kalbinin derinliklerine ve aklına bakmadın bugüne kadar.
Biliyor musun bayım, ben kadınım, sıcacık bir tas çorba, minicik bir bebeğin gülüşü, hepsi de benim elimden çıkıyor.
Çünkü ben kadınım, doğuran, hayat veren, hayatı güzelleştiren.
Biliyor musun bayım, benim aşkımla, ürettiklerimle, yaşattıklarımla güzel bu dünya.
Hayata sihirli ellerimle dokunduğumda, rengarenk çiçekler açtırırım.
Çünkü ben kadınım.
İstediğim sadece sevgi, saygı ve güven.
Ben kadınım, sen kadınsın, o kadın.
Hayat hep bizimle daha güzel…
Fazilet Neşe Akma ...
